„Są dwie rzeczy, które rodzice powinni dać
dzieciom – korzenie i skrzydła”.
Goethe
DRODZY
RODZICE
Mamy przyjemność przedstawić Wam książkę Pana Mikołaja
Marcela pt. ,,Jak nie spieprzyć życia swojemu dziecku?
Wszystko, co możesz zrobić, żeby edukacja miała sens’’, który
proponuje nam bliżej przyjrzeć się swojemu dziecku – jego potrzebom i
zainteresowaniom. Skłania nas tym samym do wyzbycia się sztywnego
ukierunkowania dziecka wedle swoich ambicji czy określonych dziedzin wiedzy.
Autor pragnie zmian w
obecnym modelu szkoły i pisze: ,,Z moich rozmów z uczniami i studentami jasno wynika, że
młodzi ludzie często nie widzą sensu w życiu i nie wierzą w lepszą przyszłość.
Są zdołowani i zmęczeni nieustannymi testami. Najbardziej jednak boli ich fakt,
że nie traktujecie ich jak ludzi – odpowiedzialnych i posiadających uczucia.
Nie ufacie im, nie dajecie okazji do wykazania się niepowtarzalnymi
zdolnościami, a przede wszystkim ich nie słuchacie. Są bierni w szkole i w domu,
a potem często pozostają bierni w życiu”.
Specjalista od edukacji KEN ROBINSON skłania rodziców do refleksji nad tym
co jest naprawdę ważne w życiu ich dzieci: ,,Czy chcemy, by musiały się ciągle mierzyć
z tymi samymi absurdami, z którymi i my się zmagaliśmy w szkole, czy wolimy
raczej, by mogły się swobodnie rozwijać, realizując własne zainteresowania i
wykorzystując swój potencjał”.
KIM JEST MOJE DZIECKO?
CO CHCE ROBIĆ W ŻYCIU?
Moi drodzy,
zdajmy sobie sprawę z tego, że tylko dziecko może wskazać nam czym tak naprawdę
się pasjonuje i jakie obszary edukacji
mu odpowiadają. Obserwowanie naszych pociech i podążanie za tym co je
interesuje jest jedyną drogą do ich szczęśliwej przyszłości. Dajmy szansę na
swobodny rozwój młodego pokolenia wolnego od barier i nakazów społeczeństwa.
Wspierajmy dzieci w realizowaniu tego na czym im zależy. Mikołaj Marcela podkreśla: ,,Rodzice,
mający duży wpływ na życiowe wybory swoich dzieci, często nie zastanawiają się,
czy mają one predyspozycje do wykonywania danego zawodu lub czy najzwyczajniej
w świecie w ogóle się nim interesują’’.
SKUPMY SIĘ NA:
- PROGRAMIE
DOSTOSOWANYM DO ,,INDYWIDUALNOŚCI” DZIECI
- SPOSOBIE MOTYWOWANIA DZIECI DO NAUKI
- TWORZENIU OTWARTEGO =,,ŚWIEŻEGO” UMYSŁU
- EDUKACJI ODBYWAJĄCEJ SIĘ W PRZYJAZNEJ ATMOSFERZE
- PROPAGOWANIU IDEII PARTNERSTWA I WSPÓŁPRACY
A NIE NA OCENIANIU
CZY WSKAZYWANIU ,,WŁAŚCIWYCH” ODPOWIEDZI !!!
XXI wiek zmusza
nas – dzisiejszych nauczycieli i rodziców – do korzystania z wiedzy jaką
oferuje neurobiologia i poznania zależności pomiędzy funkcjonowaniem
poszczególnych obszarów mózgu a efektywnym zdobywaniem wiedzy. Niezmiernie
ważna jest znajomość procesu rozwojowego dzieci oraz stymulacja mózgu od
najmłodszych lat. Należy przy tym uwzględnić dojrzałość emocjonalno-społeczną,
umysłową i psychologiczną dziecka.
Efektywność nauczania, sukces edukacyjny może mieć miejsce
jedynie wtedy gdy pojawią się różnorodne bodźce odbierane przez dziecko z
otoczenia. Bodźcami tymi są: pomoce wizualne, ruch, muzyka, gry, zabawy.
Wiedza na temat
umysłu i rozwoju mózgu wiąże się z nieocenionymi korzyściami i kształtowaniem
prawidłowych relacji dziecko-rodzic, dziecko-nauczyciel. To my jako właściciele
neuronów lustrzanych jesteśmy wzorami do naśladowania. Wspólnie budujemy
fundamenty pozytywnych emocji w życiu naszych dzieci.
STYMULUJMY ROZWÓJ FIZYCZNY, EMOCJONALNY, SPOŁECZNY I
POZNAWCZY! Aby dziecko rozwijało się w sposób prawidłowy musi doświadczać:
poczuć, dotknąć, usłyszeć. Nie zepsujmy tego!!!
MÓWIMY TAK: dla podążania za dzieckiem wedle jego
potrzeb i wspieranie dziecka w jego decyzjach. Dziecko ma prawo do
indywidualnego rozwoju i poszanowania dziedziny jego zainteresowań.
JESTEŚMY PRZECIWNI: nakazom czy stosowaniem ograniczeń
w potencjalnych możliwościach i zdolnościach dziecka.
Każdy rodzic i nauczyciel powinien przede wszystkim wziąć
pod uwagę to, że istnieją osoby o różnej
modalności sensorycznej: wzrokowcy, słuchowcy, kinestetycy. Akceptacja
istnienia inteligencji wielorakich i stymulowanie wszystkich dziedzin
aktywności, w różnym stopniu rozwiniętych u każdego dziecka, stwarza szansę na
dostrzeganie indywidualności, a umiejętna zdolność motywowania dziecka do
odpowiedniej pracy neuronów i nauka wykorzystująca wszystkie zmysły, pozostawia
trwałe ślady w strukturach pamięci dziecka.
Dziecko, aby chciało
się uczyć i rozwijało swój potencjał intelektualny musi czuć zainteresowanie
tematem, odnaleźć siebie w tym czego się uczy, a najlepiej gdy nowa wiedza jest
bezpośrednia powiązana z jego doświadczeniem i zdarzeniami, które zna.
Współczesność wymaga od nas bycia kreatywnym. Jak
przygotować na to nasze dzieci? Musimy pozwolić im odkrywać, doświadczać nowych
rzeczy. Ciąży na nas nie lada wyzwanie w postaci
przeformułowania dotychczasowego podejścia do systemu edukacji i interpretacji
ery nowoczesności na warunki rzeczywistości, z którą zmierzać się będą nasze
dzieci w szkole.
STWÓRZMY BEZPIECZNE WARUNKI DLA LEPSZEJ I EFEKTYWNEJ EDUKACJI:
- TRAKTUJMY DZIECI PODMIOTOWO
- NIE STRESUJMY DZIECI
- SKUPMY UWAGĘ NA POTRZEBACH
DZIECI
- WYRAŻAJMY WIARĘ W DZIECKO I
JEGO MOŻLIWOŚCI
TRANSFORMACJI MUSZĄ
ULEC STARE METODY NAUCZANIA
!!! DOSTRZEŻMY DZIECKO JAKO
AKTYWNEGO CZŁONKA EDUKACJI I DOPUŚĆMY GO DO GŁOSU!!!
NIE POZWÓLMY BY DZIECKO STAŁO SIĘ BIERNE I ULEGŁE !
-POZWÓLMY TWORZYĆ DZIECIOM – REALIZOWAĆ PROJEKTY W TEMATYCE BLISKIEJ
DZIECKU
-ZWIĘKSZAJMY PRODUKTYWNOŚĆ I KREATYWNOŚĆ DZIECKA
-ROZWIJAJMY HORYZONTY MYŚLOWE MŁODSZYCH DZIECI I UMIEJĘTNOŚĆ WSPÓŁDZIAŁANIA
Kochani jesteśmy odpowiedzialni za to kim nasza dzieci staną się w
przyszłości. Nie możemy przechodzić obojętnie obok wiedzy na temat
plastyczności mózgu czy działania neuronów lustrzanych. Pamiętajmy, że dziecko
przechwytuje wszelkie bodźce płynące z rzeczywistości społecznej.
Podchodźmy do naszego dziecka z życzliwością, empatią,
szacunkiem i zaufaniem. Akceptujmy dziecko a poczucie własnej wartości dziecka
wzrośnie. Kierujmy dużą uwagę na zabawę dziecka, która jest jego naturalną
potrzebą a rozbudza w nim ciekawość poznawczą.
Nie zapominajmy
o tym, że bardzo ważne w życiu młodego
człowieka jest rozwijanie tzw. kompetencji
miękkich – poczucia odpowiedzialności, szacunku do drugiego kolegi czy
współdziałanie; aby przygotować go do przyszłego życia.
PODKREŚLĘ RAZ
JESZCZE: NALEŻY KŁAŚĆ NACISK NA KREATYWNOŚĆ I OTWARTOŚĆ UMYSŁU.
Od rodziców i nauczycieli zależy czy wychowamy twórcze
dzieci czy biernych odtwórców trzymających się schematów. Nie pomnażajmy
programów nauczania a szanujmy indywidualny rozwój dziecka.
Miarą wartości dziecka nie są zdobyte oceny!!!
Drodzy rodzice:
Łączmy siły!
Wspierajmy się!
Bądźmy zespołem!
Przede wszystkim….
BĄDŹMY PRZYJACIÓŁMI
NASZYCH DZIECI A ZDOBĘDZIEMY OCZEKIWANY SUKCES EDUKACYJNY :)
